دســت نوشــت

( بــه آنچـه فکـرمی کنـی،بینــدیـش )

دســت نوشــت

( بــه آنچـه فکـرمی کنـی،بینــدیـش )

دســت نوشــت

وقـــتــی قـــلـــب هــســـت،هــمـه چیـــز هســـت،حتـــی...پــــای نــداشــتــه ات.
________________________________
تمــام نوشــته هــای ایـــن وب،متـــعلــق بــه شـخــص خودمــه جــــز...مــواردی که ذکــر مـــی کـنــــم.

پیام های کوتاه
بایگانی
پربیننده ترین مطالب
  • ۹۴/۰۸/۱۰

۷ مطلب در مهر ۱۳۹۶ ثبت شده است

گاهی که پیدا کردن خصلت های خوب تو وجود آدمهای اطرافم سخت میشه برام،نا امید نمیشم،به جاش خصلت های بدشونو،همونایی که دوست ندارمو ملکه ذهنم میکنم تا به جای اینکه دریابم چه کسی میخوام باشم،برسم به اینجا که :

چه کسی نمیخوام باشم.

آره،همیشه دنبال خصلت های خوب تو وجودم نباش،اگه ندارم به جاش،بداشو گلچین کن و ازم ممنون باش که بهت یادآوری میکنم چه کسی نمیخوای باشی...

برای خوب بودن هزار دلیل وجود داره و برای بد شدن هزار بهونه...یادمون باشه آدم های بزرگ دنبال بهونه نیستن.

---------------------------------

این نوشته منو یاد سریال هشت و نیم دقیقه انداخت...سریال زیبای هشت و نیم دقیقه که هرشب ساعت 23 ازشبکه تماشا پخش میشه...تکراریِ اما من به شدت از دیدنش لذت میبرم... امشب فکر میکنم،فکرمیکنم همون قسمتی باشه که فرزین(بهرنگ علوی) عقده هاشو رو یلدا(الهه حصاری) خالی میکنه:|

ومن عمیقا حس کردم،آدم کینه ای وعقده ای چقدر کوچیک و ضعیف به نظر میاد و چقدر دلم سوخت به حالش!خیلی دلم سوخت خیلی...

پ.ن:

دیالوگ نیما به فرزین:میدونی به کی میگن هرزه؟به کسی که با احساسات یه دختر معصوم بازی کنه... تعریف خوبیِ برای بعضی از آدما.

هه...

 

موافقین ۲ مخالفین ۰ ۳۰ مهر ۹۶ ، ۱۵:۴۳
معصومـــه پــورابـراهیـــم

دارم فکر می کنم... به اینکه وقتی من تورو میخوام تو چقـــدر بیشتر منو میخوای!انصافا نه انصافا خوب دلبری میکنم؟:)آخ که چقدر دلم میخواد لبخند رضایت بزنی درجوابم.انگار این روزا مثل پاکن شده واسه اون روزا...آخه هدفم تویی و تو داری هدف میدی به زندگیم.

چندسال قبل،گاهی تو فروشگاه ها، یا تو ماشین یا دانشگاه به من که می رسیدن اگه قرار بود سؤالی بپرسن،می گفتن؛

ببخشید مدل موهاتون چیه؟

ببخشید مدل مانتوتونو میشه ببینم؟

ببخشید طرح لاک ناخونتو با چی کشیدی ؟

اما مدتهاست سؤالا فرق کرده...

ازم میپرسن؛

ببخشید مدل چادرتون چیه؟

ببخشید مقنعه تونو چطور سر کردین؟

ببخشید میشه ببینین کدوم چادر بهم میاد؟

مونده هنوز بشم اونی که میخوام اونی که میخوای،فاصله دارم ولی... ازصمیم قلبم دوست دارم که دوستت داشته باشم.من به دوست داشتنت محتاجم خدا اینو میفهمم که دوست داشتنت حالمو خوب میکنه...چقدر خوشحالم که هستی...کمک کن منم همیشه باشم.

 

موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۸ مهر ۹۶ ، ۰۲:۳۶
معصومـــه پــورابـراهیـــم

چشمانت را دوخته ای به صفحه گوشی! صفحه لپ تاپ یا صفحه کامپیوتر شخصی گوشه اتاق یا محل کارت ؟بگذار اینبار من تو را تجسم کنم.
فرقی نمیکند کجا،من فکر میکنم وقت استراحتت یا به دنبال مطلب خاصی خواسته ای کمی وبگردی کنی، اتفاقی یا طبق پیگیری های قبلی رسیده ای به اینجا...کمی وب را بالا و پایین میکنی،کمی به عنوان ها خیره میشوی، منتظری کلمه ای جمله ای چیزی نظرت را جلب کند تا بهانه ای باشد برای دقایقی ماندن در اینجا.

شاید دنبال عنوانی هستی که با حال فعلی ات تطابق دارد، یا برگی از گذشته ات باشد و یا شاید ترسیمی از آینده که میخواهی زندگی اش کنی.
شاید میخواهی بدانی بقیه حالشان چطور است، چه کسی چگونه با زندگی کنار می آید!
شاید هم دنبال راهی بوده ای برای فرار از جمعی که چشمت افتاده به اینجا و دقایقی صفحه روبه رویت را با نگاهت مرور کرده ای بی هیچ انگیزه ای.
شاید هم می‌گویی: اینها هم حالشان خوب است،خوشی زده زیردلشان هی تند و تند پست می گذارند که چه! که چندنفر را مخاطب خودشان کنند! اصلا هم مشخص نیست کدامش را راست نوشته اند کدامش را دروغ!
شاید اندکی از مطلب را که خواندی قصد رفتن از خانه ام را داشتی.
شاید هم همراهم بوده ای تا انتهای پست و صادقانه باورم کرده ای و آخرش یک دل سیر فکر کرده ای به تمام کلمات و جملات و دست نوشته های من و بعد با خودت گفته ای: احتمالا باز هم به اینجا سر خواهم زد.
شاید کمو بیش آشنا باشی و نوشته هایم برایت ملموس تراز بقیه باشد و دوست داشته باشی بخوانی ام و بدانی ام،دنبال جمله ای باشی که در خطاب به تو نوشته باشم!خطاب به روزهایی که خیلی خوب،بد گذشت.یا روزهایی که خوب گذشت اما ...گذشت.
شاید تنهایی، در دنیایی که درکش نمی کنی و کمی خسته ای از اینکه در خیابان شلوغ ذهنت به صداها گوش کنی و به تصویرهای مبهم خیره شوی،دنبال راهی هستی برای اینکه لحظاتی درخیال دیگری قدم بزنی و بی خیال خیال خودت شوی.
شاید روزهایت آنگونه که میخواهی نمی گذرد و فقط میگذرد و تو...تو به دنبال روزنه میگردی،یک خط،یک مسیر تازه لابه لای خط خطی های بقیه.
شاید هم یک خط خوانده باشی و بعدش غرق دنیای دیگری شده باشی! عین همان ها که کتاب را ورق میزنند و فقط ورق می زنند در حالی که مات جمله ای در صفحه های قبلی کتاب مانده اند!

شاید آنجا که تو هستی هوا ابری باشد به همراه کمی باران که هوایی ات کرده،بر خلاف اینجا که آفتابش خبری از باران ندارد.فنجانی چای یا قهوه در دست داشته باشی و در دنیای مجازی در حال سفر باشی در حالی که درخت خیالت را آبیاری می کنی.

شاید رفته باشی گوشه ای از حیاط یا باغ و درهوایی آزاد،درحالی که گوشی یا لپ تاپت را دست گرفته ای،درجستجوی یک آشنا به منِ ناآشنا رسیده باشی.عین همان ها که می دانند ممکن است آشنایشان در دنیای مجازی،صاحب خانه ای باشد و از گوگل در یافتنش کمک می گیرند!:) (دیدم که میگم)

و شاید شااید شاید....
امروز من درباره تو نوشتم،تویی که نمی شناسمت،تویی که ندیدمت،تویی که نمیدانم کجای دنیا ایستاده ای،اما تو را دقیقا تو را حس میکنم.تو هرکدام از این شاید ها را که انتخاب کرده باشی،من خوشحالم که هستی، که نفس می کشی، که زنده ای.که انتخاب شدی برای اینکه دراین دنیا مهره باشی.تو انتخاب شدی که باشی.غرور انگیز است اینکه انتخاب خدا باشی .

موافقین ۳ مخالفین ۰ ۱۸ مهر ۹۶ ، ۱۳:۵۶
معصومـــه پــورابـراهیـــم

اینجا،این وب،خیلی وقتا حالمو خوب میکنه وقتی حرفای دلمو توش میخونم.یه روزایی حس و حالمو مابین نوشته هام پیدا میکنم،یه روزایی شادیهاموازاینجا برمیدارم،یه روزایی شاید غصه هارو هم تو همین خونه کوچیک مجازی به خودم یاد آوری کنم.چقدر خوبه که میتونیم بنویسیم میتونیم بی هیچ واهمه ای خودمون باشیم اصل اصل،اینجا همه غریبن،غریبه هایی که به مرور آشنا شدن،ازرونوشته ها مارو ورق زدن،ازرو نوشته ها یه تصویر کشیدن ازمون تو ذهنشون،از رونوشته هامون مارو خوندن شنیدن تجسم کردن...وشاید هم عین من باخوندن هرپست یه شخصیت جدید واسمون رسم کردن،یه بار یه آدم ِ شیطون یه بار آروم یه بار عاشق یه بار فارغ یه بار عصبیِ بداخلاق یه بار مهربونِ خوش قلب...:)آره من ازهمینجا بگم خیلی هاتونو چراغ خاموش دنبالتون میکنم و نه جای شما بلکه باشما قدم میزنم وهر بار یه پست جدید ممکنه یه تصویر جدید ازشما برام بسازه...

 وقتی تصویر ذهنی یکی از مخاطبامو خوندم با خودم گفتم چقدر قشنگ وساده ترسیمم کرده!

همونی که تلاش میکنم باشم،همونی که داره بی اعتنا به نتیجه تو خودش سفر میکنه...

حس میکنم بلاگرها آدمهای ترسویی نیستن،نمیدونم چرا تو این دنیای مجازی بلاگرهارو صادق و واقعی تصور میکنم.شاید یه دلیلش همین غربتمون باشه همین ناشناخته بودنمون...شاید.

 

 

موافقین ۳ مخالفین ۰ ۱۸ مهر ۹۶ ، ۰۰:۱۰
معصومـــه پــورابـراهیـــم

چند سال گذشت!؟

اواخر آبان 91 بود ...

یادمه اولین بار که اومدم پیشت.چه شکلی اومدم یادته؟!یه چادر الکی سرم بود،خجالت می کشیدم باهات حرف بزنم چون میدونستم چادرم دروغکیه و من اصلا از نقش بازی کردن خوشم نمیومد،باخودم میگفتم:یعنی منم دوست داری،صدای منم میشنوی!آخه من شماهارو خیلی دوست نداشتم،یعنی یه مدلی بودم که تعبیرش میشد همین.اما تو یه روز تو حرم جوابمو دادی،یادته؟:)یه دعا کردمو بعدش رفتم که یه جای خالی پیداکنم واسه خوندن نماز که پیدا نمیکردم،بالاخره کلی تلاش کردمو نشستم یه گوشه کنار یه خانوم که...:)اونجا بود که گفتم:غلط کردم،من خیلی بدم میدونم منو ببخش فهمیدم منظورتو.آخه دقییییقا جواب دعای من بود:))همراه بغض لبخند میزدم.هیعییی...

اونجا به اینکه ظاهرا بشم اونی که شماها میخواین حتی فکرم نمیکردم،اصلا تو فکرش نبودم شاید دلم نمیخواست بهش فکر کنم.دعاهامو یادمه...ایام محرم بود دیگه،یادمه شبی که باشمع اومدیم حرم،دلم یه جوری بود نه اینکه بگم هوایی نه ولی دلم یه جوری بود...اون موقع ها هنوز باهاتون آشتی نبودم که بخوام ازته دلم صداتون بزنم.حاج آقا که مداحی کرد یه جا گفت سجده کنیم و باهات حرف بزنیم،همین که سجده کردم و آماده شدم برای حرف زدن بغل دستیم شروع کرد به نجوا کردن،میدونستم ام اس داره،اون لحظه نتونستم ازت چیزی بخوام واسه خودم،فقط گفتم:توروخدا کمکش کن.تمام اون روزایی که اونجا بودم با یکم قهر یکم آشتی گذشت.وقتی خواستیم برگردیمو یادته؟من یادمه.بارون می بارید،هوا گرفته بود،سوار اتوبوس شدیم،هندزفری رو گذاشتم گوشم این آهنگ پخش میشد:

دلم درگیر یک حس عجیبه

همه دنیا شده با من غریبه

میون این هیاهو دل شکستن

به دادمن برس آقا که خستم

سرمو گرفتم سمت شیشه اتوبوس که دوستم...آخی دوستم ویدا!کجاست الان!آره...که ویدا متوجه اشکام نشه،ازبیرون میدیدن منو ولی دست خودم نبود،اشکام رو گونه هام بود...دلم تنگ شده بود برات،اونجا بودم هنوز!ولی دلم تنگ شده بود برات...من عاشق بارونم آخرین روز تو هوای بارونی بدرقم کردی...یه چیزی بگم؟دقیقا همون روز حس کردم یه چیزی رو مشهد جاگذاشتم،واقعا دلم نمیخواست برگردم واصلا دلیلشو نمیفهمیدم اصلااااا!

الان بامعصومه قبل کمی فرق کردم،خیلی دوست دارم بیام و منو ببینی،آره میدونم همه جا هستی اما میخوام بیام تو حرم منو ببینی...یادته یه روز تو حرم بهت چی گفتم؟گفتم آقا اسمم معصومستا مثل خواهرتون اما میدونم که فقط اسمم معصومست،پیش خودم فکر میکردم شاید یکم پارتی بازی کنی:) 

چقدر امشب دقیقا همین الان دلم هواتو کرد امام رضا!دلم مثل همون روز برات تنگ شد یهویی...

 

موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۱ مهر ۹۶ ، ۰۱:۴۷
معصومـــه پــورابـراهیـــم

عاشورا را که مرور می‌کنم...

کسانی را به خاطر می آورم که مشغول زندگی خودشان بودند بی خبر از حال ِ حسینِ فاطمه!

کسانی را که سر به راه بودند و رفیق نیمه راه شدند!

کسانی که بسنده کردند به همین که دشمن نباشند!

کسانی را که عدالت آزارشان میداد!

سر بریده و دل خونین زینب و علی اصغر شیرخوار و تیرسه شعبه و چشمان منتظر رباب و طفل سه ساله و غمهای سی ساله اش،اسارت و همه وهمه بعدازاین مرور،خراب میشوند روی سرم و تازه میرسم به اینجا که،یا اللّه!آنها تشنه هم بودند!

میترسم و نگرانم...

ازاینکه بیایی

ازاینکه نباشم

نه اینکه نباشم!

باشم ولی مقابلت...

ازاینکه بعد بنشینمو درغم یاری نکردنت هرروز بمیرم!

تو عادلی ...

تو همان هستی که فقط فرمانِ یکتایمان را می بری...

اطاعت از تو اطاعت از خداست...

تمرین میکنم که هرروز بهتر ازقبل درک کنم که همه چیز را برای همه میخواهی،اینکه هرچه گفتی بگویم چشم ونپرسم چرا.

بارها گفته ام چشم،بارها دراین تمرین گفته ام چشم ازصمیم قلب گفته ام چشم.

نمی آیی؟

 

موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰۷ مهر ۹۶ ، ۱۴:۵۸
معصومـــه پــورابـراهیـــم

 

یه وقتایی آدم خودش نمیخواد تو تلگرام باشه که خب هیچی همه چی خوبه.اما یه وقتایی که تلگرام نمیخواد باشی خیلی عصبی کنندست!

خب واسه چی بعد از سه بار دیلیت اکانت ریپورت می کنی !یکی مثل من که همش درحال جستجو و اکتشاف چیزای جدیدِ یه وقتایی مجبور میشه چندین بار دیلیت اکانت کنه!

خلاصه دیدم نمیشه هرکاری میکنم اجازه ورود نمی ده،رفتم نرم افزار virtual simدانلود کردم که شماره مجازی بگیرم دیدم اصلا داستان داره اون،بیخیال شدم،رفتم سراغ آخرین راه که تغییر شمارست،فکر نمی کردم اینجوری بشه!!!!!

باشماره مادر گرام،وارد شدمو بعدش تغییر شماره دادم به شماره خودم.ولی خب اینجا یه مشکلی وجود داشت،اینکه هرکسی که شماره مادرمو داشت متوجه ورود مادرم به تلگرام می شد و دیگه دقت نمی کرد که ایندفعه اسم مادرم هست ولی فقط اسمش هست با شماره یکی دیگه!از صبح تا حالا دارم پاسخگو میشم!حالا داستان اینه که اصلا نمیتونم اصل داستانو براشون تعریف کنم چون متوجه نمیشن یعنی حق دارن یه جورایی گیج کنندست که چطور اسم مامانت هست ولی شماره خودته!یکی از اقوام هم که خوش آمد گفت،من پرسیدم من کی ام الان؟طفلکی گفت نمیدونم!فهمیدم همه رو درگیر کردم!

اینجاست که الان به این نتیجه رسیدم که خودم کردم که ... خب تلگرام مجبورم کرد!پس لعنت بر تلگرام باد!:(

 

موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰۱ مهر ۹۶ ، ۱۸:۵۳
معصومـــه پــورابـراهیـــم