دســت نوشــت

( بــه آنچـه فکـرمی کنـی،بینــدیـش )

دســت نوشــت

( بــه آنچـه فکـرمی کنـی،بینــدیـش )

دســت نوشــت

وقـــتــی قـــلـــب هــســـت،هــمـه چیـــز هســـت،حتـــی...پــــای نــداشــتــه ات.
________________________________
تمــام نوشــته هــای ایـــن وب،متـــعلــق بــه شـخــص خودمــه جــــز...مــواردی که ذکــر مـــی کـنــــم.

پیام های کوتاه
بایگانی
پربیننده ترین مطالب
  • ۹۴/۰۸/۱۰

ما بلاگــرها

سه شنبه, ۱۸ مهر ۱۳۹۶، ۱۲:۱۰ ق.ظ

اینجا،این وب،خیلی وقتا حالمو خوب میکنه وقتی حرفای دلمو توش میخونم.یه روزایی حس و حالمو مابین نوشته هام پیدا میکنم،یه روزایی شادیهاموازاینجا برمیدارم،یه روزایی شاید غصه هارو هم تو همین خونه کوچیک مجازی به خودم یاد آوری کنم.چقدر خوبه که میتونیم بنویسیم میتونیم بی هیچ واهمه ای خودمون باشیم اصل اصل،اینجا همه غریبن،غریبه هایی که به مرور آشنا شدن،ازرونوشته ها مارو ورق زدن،ازرو نوشته ها یه تصویر کشیدن ازمون تو ذهنشون،از رونوشته هامون مارو خوندن شنیدن تجسم کردن...وشاید هم عین من باخوندن هرپست یه شخصیت جدید واسمون رسم کردن،یه بار یه آدم ِ شیطون یه بار آروم یه بار عاشق یه بار فارغ یه بار عصبیِ بداخلاق یه بار مهربونِ خوش قلب...:)آره من ازهمینجا بگم خیلی هاتونو چراغ خاموش دنبالتون میکنم و نه جای شما بلکه باشما قدم میزنم وهر بار یه پست جدید ممکنه یه تصویر جدید ازشما برام بسازه...

 وقتی تصویر ذهنی یکی از مخاطبامو خوندم با خودم گفتم چقدر قشنگ وساده ترسیمم کرده!

همونی که تلاش میکنم باشم،همونی که داره بی اعتنا به نتیجه تو خودش سفر میکنه...

حس میکنم بلاگرها آدمهای ترسویی نیستن،نمیدونم چرا تو این دنیای مجازی بلاگرهارو صادق و واقعی تصور میکنم.شاید یه دلیلش همین غربتمون باشه همین ناشناخته بودنمون...شاید.


موافقین ۳ مخالفین ۰ ۹۶/۰۷/۱۸
معصومـــه پــورابـراهیـــم